Miniprzewodnik "Drogami św. Faustyny w Warszawie i na Mazowszu"

Helena Kowalska (św. s. Faustyna) urodziła się na pograniczu Wielkopolski i Mazowsza. Mając 16 lat opuściła rodzinny dom w Głogowcu i parafię w Świnicach Warckich, podążając w poszukiwaniu pracy najpierw do Aleksandrowa Łódzkiego, a później do Łodzi. Tam ostatecznie odpowiedziała na wołanie Chrystusa i udała się do Warszawy z zamiarem wstąpienia do zakonu. Jej misja nie była związana z jednym miejscem. Warszawa i podwarszawskie miejscowości, Płock i Biała, wielkopolski Kiekrz, Kraków i Rabka, Częstochowa i Wilno – to miejsca, w których służyła, odprawiała swoje rekolekcje, czy nabierała sił. Warto zauważyć, że na 33 lata swojego życia ok. 22 spędziła na Mazowszu.
 
W prezentowanym miniprzewodniku przybliżamy miejsca, w których ta najsłynniejsza w świecie Polka, spotykała swojego Mistrza i szła za Jego głosem.
 
 Publikacja składa się z części poświęconej warszawskim śladom s. Faustyny i części związanej z jej obecnością w miastach i miejscowościach Mazowsza. Nie sposób pominąć początku drogi do świętości Heleny Kowalskiej. Dlatego też, na początku naszego miniprzewodnika omówione zostały różne miejsca i obiekty należące do województwa łódzkiego, które w biografii Świętej spełniły kluczową rolę.
 
Miniprzewodnik do nabycia w "Księgarni na Miodowej", ul. Miodowa 17/19, czynna od pon. do piątku w godz. 10.00 - 18.00, w soboty 10.00 - 15.00 ( po 15 sierpnia w dni powszednie i soboty od godz. 9.00)
 
Cena: 9,90 zł

Aktualności - zobacz wszystkie wiadomości...


E-learningiem w koronawirus

Zapraszamy na stronę e-skarbiecmazowiecki.pl do korzystania ze szkoleń e-learningowych opracowanych przez LOT SM.
Czytaj więcej

Św. Roch pomaga

W dalszym ciągu poznajemy Świętych Patronów od zarazy. Tym razem św. Roch, który żył w czasach, kiedy w średniowiecznej Europie panowała epidemia dżumy. Przez lata pomagał chorym we włoskich szpitalach, aż sam zaraził się chorobą. Wygnano go wówczas z miasta, a ten ukrył się w leśnej grocie, gdzie wkrótce cudownie wyzdrowiał.
W Polsce był czczony już w XV w. stając się patronem chroniącym od zarazy. Stąd były mu poświęcone liczne ołtarze, figury i kapliczki. Jest również czczony jako opiekun lekarzy, aptekarzy i chorych, a także zwierząt domowych. Wierzono, że jego wizerunek i modlitwa do niego uchroni od zarazy.
Foto: J.A. Wiśniewski.

Św. Andrzej Bobola kolejnym patronem w czasach zarazy

Św. Andrzej Bobola kolejnym patronem Polski i Warszawy, który przyczynił się do ratowania ludzi w czasach zarazy. W l. 1625-1629 Wilno nawiedziło kilka bardzo groźnych epidemii, które dziesiątkowały mieszkańców. Ludzie masowo opuszczali miasto, pozostawiając niejednokrotnie swych bliskich bez opieki, skazując ich na samotną śmierć. Chorzy często leżeli na ulicach lub w zamkniętych domach. Ks. Andrzej Bobola, wraz z innymi kapłanami, nieśli opuszczonym i porzuconym ofiarną pomoc duchową i materialną. Nie bacząc na możliwość zarażenia się, o. Andrzej opiekował się chorymi i głodnymi. Spowiadał, udzielał sakramentów świętych, a zmarłych grzebał. Wielu duchownych oddało swe życie w czasie tych straszliwych epidemii, służąc do końca potrzebującym pomocy. Tradycja przypisuje wstawiennictwu św. Andrzeja Boboli uratowanie Pińska i jego okolic od zarazy w latach 1709 – 1710.
Foto: Św. Andrzej Bobola wśród dotkniętych zarazą w Wilnie (obraz Jana Molgi)
http://swietyandrzejbobola.pl/…/nowenna-do-swietego-andrze…/