Kaplica i cmentarz ewangelicko-augsburski

Narutowicza 20, 07-100 Węgrów

Szlak: Drewniane Skarby Mazowsza, pętla: Pętla siedlecka

  • Kościół ewangelicki, widok od frontu
  • Płyta nagrobna Marii Bohrer
  • Fragment Płyta nagrobna Anny Hendersonowej
  • Płyta nagrobna Anny Hendersonowej
  • Nagrobek na przykościelnym cmentarzu
  • Kościół ewangelicki
Następny

Komentarze i materiały użytkowników

    Galeria zdjęć


    ~abcdef, Pobierz


Podziel się materiałami lub linkami do tego obiektu

Aby przesyłać materiały dotyczące obiektów trzeba być zalogowanym!
LogowanieZaloguj się

Komentarze użytkowników 0

Twój komentarz będzie pierwszy. Zapraszamy Cię do wyrażenia swojej opinii!

Twój komentarz

Aby dzielić się opiniami nt poszczególnych obiektów trzeba być zalogowanym!
LogowanieZaloguj się

Opis


Informacje podstawowe

województwo mazowieckie, powiat węgrowski, gmina Węgrów

diecezja drohiczyńska, dekanat Węgrów


Współrzędne GPSGPS: N 52.401956, E 22.013062

Telefon257922366

Strona WWWWWW

Emailparafia@bazylika.wegrow.pl


HistoriaHistoria

Pierwszy drewniany kościół pw. Wniebowzięcia NMP, św. Apostołów Piotra i Pawła, św. Andrzeja oraz św. Katarzyny ufundował w tym miejscu Piotr Pietkowicz (Pietkiewicz), dworzanin księcia mazowieckiego Janusza I. Parafia węgrowska …


ArchitekturaArchitektura

Monumentalny kościół będący głównym akcentem architektonicznym miasta wytycza główną oś kompozycyjną założenia w Węgrowie. Został on zbudowany w latach 1703-1706 w stylu barokowym przez Carlo Ceroniego i Jana Reisnera według …


ZabytkiZabytki

Zbór jest użytkowany okazjonalnie i nie posiada obecnie żadnego zabytkowego wyposażenia, jedynie skromny, współczesny ołtarzyk.


W otoczeniuW otoczeniu

  • W otoczeniu kościoła znajdują się: figura Matki Bożej z Dzieciątkiem, wysoki krzyż drewniany i krzyż pamiątkowy z 1919 r.
  • Głaz upamiętniający Katyń 1940 r. i katastrofę smoleńską z 10 kwietnia 2010 …

Daty historyczneDaty historyczne

1414 r. - Budowa drewnianego kościoła i erygowanie parafii przez bp. Piotra Pełkę.

XVI w. - Budowa kolejnego murowanego kościoła.

1558 r. - Zajęcie kościoła przez protestantów.

1597 r.


Na szlakuNa szlaku

  • Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Sulejówku.
  • Katedra Niepokalanego Poczęcia NMP i Muzeum Diecezjalne w Siedlcach.
  • Sanktuarium św. Walentego w Latowiczu.

Drewniane skarby Mazowsza - szlak drewnianej architektury sakralnej.

Mazowsze jest niezwykle bogate w przykłady sakralnego budownictwa drewnianego. Na terenie województwa odnotować można ponad 200 godnych uwagi obiektów.

Na obecnym etapie realizacji projektu "Skarbiec Mazowiecki - szlaki turystyczne obiektów sakralnych w Warszawie i na Mazowszu" pragniemy  zachęcić do odwiedzenia i poznania wybranych obiektów.

Na Mazowieckim Szlaku Drewnianej Architektury Sakralnej, któremu nadajemy nazwę Drewniane skarby Mazowsza, będziecie Państwo mogli zwiedzić aż 67 niezwykłych obiektów. Są to w większości mało znane i, choćby z tego powodu, rzadko odwiedzane kościoły i kaplice. Przy typowaniu obiektów braliśmy pod uwagę przede wszystkim ich historię, walory architektoniczne, rolę w lokalnym i ponadlokalnym życiu religijnym. Znajdujące się na szlakach świątynie pozwalają zapoznać się z różnorodnymi, zmieniającymi się w ciągu wieków, formami ich rozplanowania, kształtowania bryły, czy też wyposażenia i zdobienia wnętrza.

Na szlaku Drewniane skarby Mazowsza umieszczone zostały drewniane obiekty sakralne, podzielone na 6 tzw.  pętli: ciechanowską(14 obiektów), ostrołęcką (11), płocką (14), siedlecką (9), warszawską-wschodnią (8) i warszawską-zachodnią (10). W przygotowaniu - pętla radomska (7)

Dla zainteresowanych materiałami drukowanymi wydaliśmy miniprzewodnik "Drewniane skarby Mazowsza" z mapą.


Pierwszy drewniany kościół pw. Wniebowzięcia NMP, św. Apostołów Piotra i Pawła, św. Andrzeja oraz św. Katarzyny ufundował w tym miejscu Piotr Pietkowicz (Pietkiewicz), dworzanin księcia mazowieckiego Janusza I. Parafia węgrowska została erygowana w 1414 r. przez bp. Piotra Pełkę. W tym samym roku książę czerski i warszawski Bolesław IV nadał miejscowości prawo chełmińskie (potwierdził je w 1650 r. król Jan Kazimierz).

Na początku XVI w. powstała świątynia murowana. W czasie reformacji, w 1558 r., kościół przejęli protestanci, którzy zwrócili go katolikom dopiero w 1597 r. W 1703 r. Szwedzi - którzy zajęli Węgrów w czasie wojny północnej - z pomocą węgrowskich protestantów spalili kościół. Na jego zgliszczach wojewoda płocki Jan Bonawentura Krasiński, wybudował nową świątynię, w stylu barokowym, pw. Wniebowzięcia NMP, św. Apostołów Piotra, Pawła i Andrzeja. Konsekracji świątyni dokonał 13 listopada 1707 r. biskup łucki i brzeski Aleksander Benedykt Wyhowski z Wyhowa.

W latach 1707-1839 opiekę nad kościołem sprawowali księża komuniści, zwani bartoszkami. 24 grudnia 1992 r. bp Władysław Jędruszuk podniósł świątynię do rangi kolegiaty.

Szczególnym kultem otaczana jest tu przywieziona z Fatimy statua Matki Bożej Fatimskiej. Dekretem z dnia 28 lutego 1996 r. bp Antoni Dydycz potwierdził istniejący kult Matki Bożej i ogłosił kościół maryjnym sanktuarium diecezjalnym.

 Papież Jan Paweł II 4 kwietnia 1997 r. nadał świątyni godność bazyliki mniejszej.

W ciągu wieków kościół był niejednokrotnie odnawiany z zewnątrz. Były także prowadzone prace konserwatorskie wewnątrz. Ostatnia rewitalizacja została przeprowadzona na początku XXI w.


Monumentalny kościół będący głównym akcentem architektonicznym miasta wytycza główną oś kompozycyjną założenia w Węgrowie. Został on zbudowany w latach 1703-1706 w stylu barokowym przez Carlo Ceroniego i Jana Reisnera według projektu Tylmana z Gameren.

Świątynia zbudowana na planie prostokąta, trójnawowa, przykryta sklepieniem kolebkowo-krzyżowym. Nawy boczne są znacznie węższe od głównej. Uwagę zwraca bogato profilowany gzyms na pilastrach toskańskich. Najważniejszym elementem architektury barokowej jest fasada świątyni i artystycznie wykonana brama wejściowa na teren kościoła. Fasada świątyni zajmuje całą pierzeję rynku, jest typowo barokowa, z trójkątnym szczytem zwieńczonym krzyżem łacińskim oraz figurami św. Apostołów Piotra i Pawła. Fronton świątyni jest ograniczony po obu stronach wieżyczkami pozostałymi z gotyckiego kościoła obronnego. Całą wysokość fasady zdobią dwa pilastry toskańskie. W osi fasady znajduje się portal wejściowy do świątyni, nad nim inskrypcja, ponadto okno oświetlające nawę główną oraz trójkątny szczyt z okulusem zwieńczony krzyżem. W fasadę wmurowano tablicę poświęconą nadaniu kościołowi godności bazyliki mniejszej. Ogrodzenie kościoła jest również barokowe z dwiema dzwonnicami wolno stojącymi w narożach, z bramą przejazdową i dwoma przejściami dla pieszych. Trzy wejścia w bramie są rozdzielone toskańskimi pilastrami, nad którymi widoczne są typowe barokowe spływy z kwiatonami.


Zbór jest użytkowany okazjonalnie i nie posiada obecnie żadnego zabytkowego wyposażenia, jedynie skromny, współczesny ołtarzyk.

  • W otoczeniu kościoła znajdują się: figura Matki Bożej z Dzieciątkiem, wysoki krzyż drewniany i krzyż pamiątkowy z 1919 r.
  • Głaz upamiętniający Katyń 1940 r. i katastrofę smoleńską z 10 kwietnia 2010 r.
  • Po drugiej stronie ulicy znajdują się budynki dawnego seminarium księży bartoszków wzniesione w latach 1708-1711 oraz zabytkowa plebania z 1924 r.
  • Kościół poreformacki pw. św. Antoniego z Padwy i św. Piotra z Alkantry zbudowany w latach 1693-1715 przez architekta Tylmana z Gameren i ozdobiony freskami Michała Palloniego.

1414 r. - Budowa drewnianego kościoła i erygowanie parafii przez bp. Piotra Pełkę.

XVI w. - Budowa kolejnego murowanego kościoła.

1558 r. - Zajęcie kościoła przez protestantów.

1597 r. - Odzyskanie kościoła przez katolików.

1703 r. - Spalenie kościoła przez Szwedów.

1701-1709 - Budowa nowego murowanego kościoła w stylu barokowym.

1707 r. - Konsekracja nowej świątyni.

1707-1839 - Opiekę nad kościołem sprawują księża Bartoszkowie.

1992 r. - Podniesienie świątyni do rangi kolegiaty.

1993 r. - Inauguracja nabożeństw fatimskich.

1996 r. - Ogłoszenie świątyni sanktuarium maryjnym.

1997 r. - Nadanie kościołowi tytułu bazyliki mniejszej przez papieża Jana Pawła II.

1999 r. - Uroczyste ogłoszenie tytułu bazyliki mniejszej.


  • Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Sulejówku.
  • Katedra Niepokalanego Poczęcia NMP i Muzeum Diecezjalne w Siedlcach.
  • Sanktuarium św. Walentego w Latowiczu.