Drewniane skarby Mazowsza - szlak drewnianej architektury sakralnej.

Mazowsze jest niezwykle bogate w przykłady sakralnego budownictwa drewnianego. Na terenie województwa odnotować można ponad 200 godnych uwagi obiektów.

Na obecnym etapie realizacji projektu "Skarbiec Mazowiecki - szlaki turystyczne obiektów sakralnych w Warszawie i na Mazowszu" pragniemy  zachęcić do odwiedzenia i poznania wybranych obiektów.

Na Mazowieckim Szlaku Drewnianej Architektury Sakralnej, któremu nadajemy nazwę Drewniane skarby Mazowsza, będziecie Państwo mogli zwiedzić aż 67 niezwykłych obiektów. Są to w większości mało znane i, choćby z tego powodu, rzadko odwiedzane kościoły i kaplice. Przy typowaniu obiektów braliśmy pod uwagę przede wszystkim ich historię, walory architektoniczne, rolę w lokalnym i ponadlokalnym życiu religijnym. Znajdujące się na szlakach świątynie pozwalają zapoznać się z różnorodnymi, zmieniającymi się w ciągu wieków, formami ich rozplanowania, kształtowania bryły, czy też wyposażenia i zdobienia wnętrza.

Na szlaku Drewniane skarby Mazowsza umieszczone zostały drewniane obiekty sakralne, podzielone na 6 tzw.  pętli: ciechanowską(14 obiektów), ostrołęcką (11), płocką (14), siedlecką (9), warszawską-wschodnią (8) i warszawską-zachodnią (10). W przygotowaniu - pętla radomska (7)

Dla zainteresowanych materiałami drukowanymi wydaliśmy miniprzewodnik "Drewniane skarby Mazowsza" z mapą.

Ten niewielki cmentarny kościół otoczony jest  ze wszystkich stron grobami, a niektóre z nich przylegają nawet do ścian świątyni. Mogielnica to nieduże miasto, położone w południowej części Wysoczyny Rawskiej, nad rzeką Mogielanką - największym dopływem Pilicy. Miasto leży w odległości 70 km na południe od Warszawy i 21 na południowy-zachód od Grójca. 

Początkiem Mogielnicy była osada przy przeprawie przez rzekę, należąca do książąt mazowieckich. W poł. XIII w. książę mazowiecki Ziemowit I w zamian za Iłów odstąpił wieś cystersom z Sulejowa i w ich  posiadaniu  była Mogielnica aż do 1778 r. Opaci sulejowscy bardzo dbali o miasto, zabiegając u książąt i królów  o przywileje, które przyczyniały się do jego rozwoju. W 1317 r. wystarali się u księcia Ziemowita II o przywilej nadania osadzie praw miejskich. W XVII w. Mogielnica była znaczącym ośrodkiem  produkcji sukna i płótna, a tradycyjnym zawodem w mieście było garbarstwo i szewstwo.

Wkrótce po otrzymaniu wsi cystersi wybudowali kaplicę, a następnie wystawili kościół  pw. Matki Bożej, wtedy też prawdopodobnie erygowano parafię. W XIX w. klasztor cystersów rozebrano, a na jego miejscu wystawiono w latach 1892-1895 nowy, neogotycki kościół  pw. św. Floriana Męczennika. Dokonała się wówczas wtórna erekcja parafii pod tym samym wezwaniem. Do budowy kościoła przyczynił się proboszcz, ks. Antoni Zagańczyk (1856-1934). Jego imieniem nazwano ulicę, przy której znajduje się cmentarz i kościół pw. Świętej Trójcy.

Wzmianki o kościele filialnym pw. Świętej Trójcy (wystawili go cystersi), usytuowanym na cmentarzu grzebalnym, znajdujemy już w 1535 r., ale obecny kościół został wzniesiony w XVII w. również przez cystersów, prawdopodobnie z wykorzystaniem budulca tego pierwotnego kościoła. Dlatego uważa się go za jeden ze starszych kościołów na tych terenach. W XIX w. kościół był już w bardzo złym stanie, ale ze względu na swój unikalny charakter nie rozebrano go i w 1820 r. przeszedł gruntowny remont.