Kościół pw. św. Benona

Piesza 1, 00-230 Warszawa

Szlak: Bijące Serce Historii, pętla: Kościoły Starego i Nowego Miasta

Kościół pw. św. Benona
Widok gólny/fot. SM
Następny

Opis


Informacje podstawowe

Współrzędne GPSGPS: N 52.253620, E 21.009655

Telefon22 5787010

Strona WWWWWW


HistoriaHistoria

Początki tego miejsca sięgają 1. poł. XVII w., kiedy Bractwo św. Benona skupiające warszawskich katolików pochodzenia niemieckiego postanowiło wybudować kościół. Celem Bractwa, zwanego Niemieckim, była szeroko pojmowana dobroczynność, stąd istnienie …

Bijące Serce Historii to zbiór tras i proponowanych sposobów zwiedzania warszawskich kościołów. Nazwa szlaku  wyraża przekonanie, że w warszawskich kościołach zapisana została historia stolicy i Polski.

W pierwszej fazie tej części projektu "Skarbiec Mazowiecki" proponujemy zwiedzanie 48 świątyń, uwzględniają one podstawowe kategorie zwiedzania, np."  kościoły wotywne, świątynie związane z kapłańską drogą bł. ks. Jerzego Popiełuszki, kościoły Traktu Królewskiego a także miejsca związane z bł. Janem Pawełem II.

Początki tego miejsca sięgają 1. poł. XVII w., kiedy Bractwo św. Benona skupiające warszawskich katolików pochodzenia niemieckiego postanowiło wybudować kościół. Celem Bractwa, zwanego Niemieckim, była szeroko pojmowana dobroczynność, stąd istnienie przy świątyni szpitala i przytułku. 

Pierwszy drewniany kościół został zastąpiony w poł. XVII w. świątynią murowaną, której nie oszczędzili Szwedzi podczas potopu. Po wojnie kościół został odbudowany. Z raportu miejskiego z 1736 r. wiemy, że przy kościele istniał cmentarz dla ubogich, zaś  w kryptach kościoła, w których panowały wyjątkowe warunki klimatyczne (na pocz. XIX w. znaleziono bardzo dobrze zachowane trumny z XVII w.) chowano zamożniejszych mieszkańców miasta. Ale sławę miejsce to zdobyło z chwilą objęcia świątyni przez oo. redemptorystów i dzięki osobowości św. Klemensa Marii Hofbauera, zwanego Dworzakiem. Codzienne Msze św. w języku polskim i niemieckim, z wybitnymi kazaniami i bogatą oprawą muzyczną przyciągały wiernych. Przy kościele obok sierocińca powstały bezpłatne szkoły zawodowe męskie i żeńskie, co było rzadkością na owe czasy. Za zasługi w dziedzinie oświaty król Stanisław August Poniatowski zamierzał powierzyć redemptorystom przyszłą Świątynię Opatrzności Bożej. 

Po opuszczeniu w 1808 r. Polski przez zakonników na rozkaz władz francuskich, kościół i klasztor przeszły na skarb państwa i zostały sprzedane z przeznaczeniem na koszary wojskowe oraz magazyny. W 1825 r. budynki adaptowano na fabrykę Gerlacha, na przełomie XIX i XX w. mieściła się w nich fabryka noży. W 1938 r. Maria Biernacka po wykupieniu klasztoru i kościoła przekazała budynki warszawskiej kurii. Podczas powstania warszawskiego kościół został zbombardowany. 

W 1946 r. do dawnej siedziby wrócili redemptoryści, ale oficjalną zgodę na osiedlenie otrzymali dopiero w 1956 r. (w kościele miała się mieścić pracownia rzeźbiarska). Kościół został odbudowany w historycznym kształcie. W dniu  22 czerwca 1958 r. świątynia została poświęcona i przekazana do kultu. W 1977 r. nadano wnętrzu nowy współczesny wystrój, który tworzy ciekawe połączenie z historycznym kształtem budowli. W klasztorze mieści się siedziba władz prowincjalnych oo. redemptorystów.  

 




Bijące Serce Historii


Bijące Serce Historii to zbiór tras i proponowanych sposobów zwiedzania warszawskich kościołów. Nazwa szlaku  wyraża przekonanie, że w warszawskich kościołach zapisana została historia stolicy i Polski.

W pierwszej fazie tej części projektu "Skarbiec Mazowiecki" proponujemy zwiedzanie 48 świątyń, uwzględniają one podstawowe kategorie zwiedzania, np."  kościoły wotywne, świątynie związane z kapłańską drogą bł. ks. Jerzego Popiełuszki, kościoły Traktu Królewskiego a także miejsca związane z bł. Janem Pawełem II.