Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa

Gródek 24, 08-304 Jabłonna Lacka

Szlak: Drewniane Skarby Mazowsza, pętla: Pętla siedlecka

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Widok ogólny kościoła/fot. Maria Dębek
Następny

Opis


Informacje podstawowe

Współrzędne GPSGPS: N 52.479338, E 22.509723

Telefon257814067

Strona WWWWWW


HistoriaHistoria

Wieś powstała najprawdopodobniej w XV w. w granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego, jako własność wielkoksiążęca. W tym czasie zamieszkiwali ją Rusini wyznania prawosławnego. Przed powstaniem wsi w tym miejscu znajdował się …

Drewniane skarby Mazowsza - szlak drewnianej architektury sakralnej.

Mazowsze jest niezwykle bogate w przykłady sakralnego budownictwa drewnianego. Na terenie województwa odnotować można ponad 200 godnych uwagi obiektów.

Na obecnym etapie realizacji projektu "Skarbiec Mazowiecki - szlaki turystyczne obiektów sakralnych w Warszawie i na Mazowszu" pragniemy  zachęcić do odwiedzenia i poznania wybranych obiektów.

Na Mazowieckim Szlaku Drewnianej Architektury Sakralnej, któremu nadajemy nazwę Drewniane skarby Mazowsza, będziecie Państwo mogli zwiedzić aż 67 niezwykłych obiektów. Są to w większości mało znane i, choćby z tego powodu, rzadko odwiedzane kościoły i kaplice. Przy typowaniu obiektów braliśmy pod uwagę przede wszystkim ich historię, walory architektoniczne, rolę w lokalnym i ponadlokalnym życiu religijnym. Znajdujące się na szlakach świątynie pozwalają zapoznać się z różnorodnymi, zmieniającymi się w ciągu wieków, formami ich rozplanowania, kształtowania bryły, czy też wyposażenia i zdobienia wnętrza.

Na szlaku Drewniane skarby Mazowsza umieszczone zostały drewniane obiekty sakralne, podzielone na 6 tzw.  pętli: ciechanowską(14 obiektów), ostrołęcką (11), płocką (14), siedlecką (9), warszawską-wschodnią (8) i warszawską-zachodnią (10). W przygotowaniu - pętla radomska (7)

Dla zainteresowanych materiałami drukowanymi wydaliśmy miniprzewodnik "Drewniane skarby Mazowsza" z mapą.


Wieś powstała najprawdopodobniej w XV w. w granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego, jako własność wielkoksiążęca. W tym czasie zamieszkiwali ją Rusini wyznania prawosławnego. Przed powstaniem wsi w tym miejscu znajdował się niewielki gród, od którego wzięła nazwę. 

Gródek stanowił centrum włości gródecko-grodziskiej, w skład której wchodził także Grodzisk, Hołowienki, Sabnie i Suchowierzchy. Włość ta, wchodząca w skład starostwa drohickiego, nadawana była w dzierżawę zasłużonym dla państwa osobom. Z końcem XV w. Aleksander Jagiellończyk nadał ją Jakubowi Dowojnowiczowi. Po jego śmierci włość przeszła w ręce wdowy po nim, Anny z Korczewskich. W 1510 r. wykupił ją starosta drohicki Jan Litawor Chreptowicz. Decyzją Zygmunta Starego włość gródecko-grodziska została w 1530 r. wydzierżawiona wojskiemu mielnickiemu Stanisławowi Olędzkiemu. Gdy ten zmarł, trzy lata później, włość przeszła w ręce również wojskiego mielnickiego, Wawrzyńca Wolskiego, lecz tylko na dwa lata. Kolejnych kilku dzierżawców użytkowało włość jedynie przez kilka lat. W 1569 r. Zygmunt August dał ją na własność Mikołajowi Krzysztofowi Radziwiłłowi "Sierotce". Między rokiem 1591 a 1604 Radziwiłł sprzedał włość gródecko-grodziską biskupowi płockiemu Wojciechowi Baranowskiemu. Od tego czasu, aż do rozbiorów Gródek i inne wsie tej włości, należały do biskupów płockich. 

Najstarsza wzmianka o tutejszej cerkwi unickiej pw. św. Mikołaja pochodzi z 1607 r., gdy bp Baranowski uposażył ją dwoma włókami ziemi. Kolejna cerkiew powstała w 1743 r. z fundacji bp. Antoniego Sebastiana Dembowskiego. Świątynia ta istnieje do dziś. 

Wieś odebraną biskupom władze austriackie sprzedały w 1808 r. Wincentemu hr. Załuskiemu. Od 1825 r. jej właścicielem był Andrzej Ksawery Chojecki. W 1874 r. tutejszą cerkiew unicką władze carskie siłą zamieniły na prawosławną. Za opór stawiany przez wiernych wieś poniosła karę: w lutym i marcu 1875 r. musiała wyżywić pięciuset rosyjskich żołnierzy, a dwóch parafian zesłano na Sybir. 

Edykt tolerancyjny z 1905 r. umożliwił przejście tutejszym unitom na obrządek łaciński. W tym samym roku zostali włączeni do parafii łacińskiej w Jabłonnie Lackiej. W 1915 r. niemieckie władze okupacyjne przekazały cerkiew tejże parafii. Trzy lata później została rekoncyliowana, a w 1919 r. powołano tu do życia parafię pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Drewniane Skarby Mazowsza


Drewniane skarby Mazowsza - szlak drewnianej architektury sakralnej.

Mazowsze jest niezwykle bogate w przykłady sakralnego budownictwa drewnianego. Na terenie województwa odnotować można ponad 200 godnych uwagi obiektów.

Na obecnym etapie realizacji projektu "Skarbiec Mazowiecki - szlaki turystyczne obiektów sakralnych w Warszawie i na Mazowszu" pragniemy  zachęcić do odwiedzenia i poznania wybranych obiektów.

Na Mazowieckim Szlaku Drewnianej Architektury Sakralnej, któremu nadajemy nazwę Drewniane skarby Mazowsza, będziecie Państwo mogli zwiedzić aż 67 niezwykłych obiektów. Są to w większości mało znane i, choćby z tego powodu, rzadko odwiedzane kościoły i kaplice. Przy typowaniu obiektów braliśmy pod uwagę przede wszystkim ich historię, walory architektoniczne, rolę w lokalnym i ponadlokalnym życiu religijnym. Znajdujące się na szlakach świątynie pozwalają zapoznać się z różnorodnymi, zmieniającymi się w ciągu wieków, formami ich rozplanowania, kształtowania bryły, czy też wyposażenia i zdobienia wnętrza.

Na szlaku Drewniane skarby Mazowsza umieszczone zostały drewniane obiekty sakralne, podzielone na 6 tzw.  pętli: ciechanowską(14 obiektów), ostrołęcką (11), płocką (14), siedlecką (9), warszawską-wschodnią (8) i warszawską-zachodnią (10). W przygotowaniu - pętla radomska (7)

Dla zainteresowanych materiałami drukowanymi wydaliśmy miniprzewodnik "Drewniane skarby Mazowsza" z mapą.