Kościół pw. Opieki św. Józefa Oblubieńca Niepokalanej Bogurodzicy Maryi

Krakowskie Przedmieście 34, 00-325 Warszawa

Szlak: Bijące Serce Historii, pętla: Kościoły Krakowskiego Przedmieścia

Kościół pw. Opieki św. Józefa Oblubieńca  Niepokalanej Bogurodzicy Maryi
Fasada główna/fot. Regina Madej-janiszek
Następny

Bijące Serce Historii

Kościoły Krakowskiego Przedmieścia

Kościół pw. Opieki św. Józefa Oblubieńca Niepokalanej Bogurodzicy Maryi
Następny

Opis


Informacje podstawowe

Współrzędne GPSGPS: N 52.241108, E 21.017189

Telefon228266585

Strona WWWWWW


HistoriaHistoria

Dwóm kobietom zawdzięczamy powstanie jednego z najpiękniejszych warszawskich kościołów. Pierwsza z nich to królowa Ludwika Maria Gonzaga, żona Władysława IV, a następnie Jana Kazimierza, która sprowadziła z Francji do Warszawy …

Bijące Serce Historii to zbiór tras i proponowanych sposobów zwiedzania warszawskich kościołów. Nazwa szlaku  wyraża przekonanie, że w warszawskich kościołach zapisana została historia stolicy i Polski.

W pierwszej fazie tej części projektu "Skarbiec Mazowiecki" proponujemy zwiedzanie 48 świątyń, uwzględniają one podstawowe kategorie zwiedzania, np."  kościoły wotywne, świątynie związane z kapłańską drogą bł. ks. Jerzego Popiełuszki, kościoły Traktu Królewskiego a także miejsca związane z bł. Janem Pawełem II.

Dwóm kobietom zawdzięczamy powstanie jednego z najpiękniejszych warszawskich kościołów. Pierwsza z nich to królowa Ludwika Maria Gonzaga, żona Władysława IV, a następnie Jana Kazimierza, która sprowadziła z Francji do Warszawy kontemplacyjny zakon Nawiedzenia NMP, zwany wizytkami. Druga z nich to Elżbieta Sieniawska z Lubomirskich, fundatorka obecnej świątyni, jej decyzja była podyktowana chęcią przeciwstawienia się artystycznym i politycznym poczynaniom króla Augusta II Sasa. 

Sprowadzone w 1654 r. ss. wizytki objęły drewniany klasztor mieszczący się obok Pałacu Kazimierzowskiego. Ich zadaniem było m.in. założenie szkoły dla dziewcząt w celu nauczania języka francuskiego. W czasie potopu szwedzkiego zakonnice wraz z dworem królewskim opuściły Warszawę i udały się na Śląsk. 

W 10 lat po przybyciu ss. wizytek do Warszawy ukończono budowę pierwszego murowanego kościoła. Zgodnie z regułą augustiańską ss. wizytek kościół stanowił integralną część klasztoru, co jest obecnie widoczne w południowej ścianie świątyni. Elżbieta Sieniawska z Lubomirskich, zaprzyjaźniona z przeoryszą s. Marią Heleną Poniatowską, była fundatorką budowy nowego murowanego kościoła. Budowa trwała z przeszkodami (śmierć fundatorki) prawie 40 lat. 

Prawdopodobnie budowę tego kościoła rozpoczął arch. Karol Bay według własnego projektu, a ukończył arch. Efraim Schroeger, wprowadzając skarpy podpierające ściany świątyni. W 1761 r. biskup kijowski Józef Andrzej Załuski dokonał konsekracji kościoła, nadając mu wezwanie Opieki św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Bogurodzicy Maryi. 

W czasie  insurekcji kościuszkowskiej w wyniku kontrybucji przepadły zakonne srebra, m.in. trumienka z sercem królowej. Podczas wojen napoleońskich klasztor został zajęty na lazaret, a wizytki znalazły  schronienie u sakramentek. Po utracie przez Polskę niepodległości wizytkom zabrakło królewskiej opieki, co spowodowało konieczność szukania środków na utrzymanie. Na terenie klasztornym siostry pobudowały dochodową kamienicę, w której w XIX w. mieściła się redakcja "Kuriera Porannego", do którego Bolesław Prus pisał felietony.

W wyniku represji po powstaniu styczniowym został zamknięty nowicjat, w związku z czym klasztor był skazany na wymarcie. Dzięki ogólnokrajowej zbiórce pieniędzy przeprowadzono remont kościoła. W XIX w. kościół ss. wizytek stał się kościołem szkolnym dla Liceum Realnego i Szkoły Głównej (obecnie Uniwersytet Warszawski). II wojna światowa nie wyrządziła większych szkód w zespole kościelno-klasztornym. Siostry wizytki po powstaniu warszawskim w 1944 r. wraz z mieszkańcami musiały opuścić miasto, zamykając kościół i "podpierając drzwi klasztoru kołkiem". Po 1945 r. siostry szczęśliwie powróciły do swojej siedziby. 



Bijące Serce Historii


Bijące Serce Historii to zbiór tras i proponowanych sposobów zwiedzania warszawskich kościołów. Nazwa szlaku  wyraża przekonanie, że w warszawskich kościołach zapisana została historia stolicy i Polski.

W pierwszej fazie tej części projektu "Skarbiec Mazowiecki" proponujemy zwiedzanie 48 świątyń, uwzględniają one podstawowe kategorie zwiedzania, np."  kościoły wotywne, świątynie związane z kapłańską drogą bł. ks. Jerzego Popiełuszki, kościoły Traktu Królewskiego a także miejsca związane z bł. Janem Pawełem II.